قیمت نفت به یک فشردگی عظیم رسیده است، این فشردگی در سطح ۶۰ دلار یک کف ایجاد کرده و روند نزولی سه ساله به عنوان سقف این فشردگی عمل میکند.
در واقع سطح ۶۰ دلار یک کف ایجاد کرده است که تقریبا با لحاظ کردن تورم، میتوان گفت همان سطح ۳۵ دلار پیش از کرونا است.
در این سطح دو اتفاق رخ میدهد، اول آنکه تولیدات نفت شیل آمریکا کمتر از قبل توجیه دارد و احتمالا بسیاری از تولید کنندگان خصوصا در حوزه پرمین مجبور به کاهش تولیدات خواهند بود و از آن مهمتر تولید کنندگان اوپک انگیزهای برای رقابت ندارند و اجازه کاهش بیشتر به قیمت نفت نخواهند داد.
این گزارهها از آن رو مهم هستند که بدانیم این بریک اوت با احتمال بسیار پایینی به سمت پایین خواهد بود و اگر باشد، بسیار موقتی است.
اما روند صعودی به چه صورت خواهد بود، احتمالا پس از بریک اوت صعودی، شاهد آن هستیم که قیمت تا سطوح ۸۰ تا ۹۰ دلار افزایش پیدا خواهد کرد و پس از آن با یک شوک، قیمت باید تا سطوحی مانند ۲۰۰ دلار افزایش پیدا کند.
با توجه به توسعه سریع رویدادهای ژئوپلیتیک بازار، انتظار آن را دارم که روند صعودی آنقدر قدرتمند و با مومنتوم بالا باشد که در عرض کمتر از یک سال در میان بهت جهانیان قیمت نفت به ۲۰۰ دلار و حتی بالاتر از آن برسد. فراموش نکنیم که قیمت طلا همین ۱۰ ماه پیش زیر ۳۰۰۰ دلار معامله میشد و الان بالای ۵ هزار دلار است.
نفت نیز میتواند چنین اقدامی انجام دهد.
یکی از مهمترین دلایل این افزایش احتمالی سریع آن است که بدهی جهانی در سطوحی غیرقابل کنترل تثبیت شده است. همچنین بحرانهای ژئوپلیتیک احتمالا به زودی منجر به اختلال گسترده در عرضه فیزیکی نفت خواهد شد. همچنین تورم ساختاری در جهان چند قطبی افزایش روز افزون قیمت انرژی را احتمالا گریز ناپذیر میکند.
دفعه پیشین که ما شاهد رسیدن قیمت نفت به چنین سطوحی بودیم، بدهی جهانی کمتر بود و انرژی ارزانتر تولید میشد. همچنین پیچیدگی ژئوپلیتیک جهانی کمتر بود. اما امروز تمام این عوامل بدتر شده است.
چندین دهه عدم سرمایهگذاری در نفت و گاز منجر به کمبود ساختاری در این کالاها شده است و از طرف دیگر به نظر میرسد نظم سنتی بازارهای مالی در حال فروپاشی گسترده است. برای دههها ایالات متحده با کمک بازار آتی کالاها تلاش میکرد قیمت کامودیتیهای خام را سرکوب کند تا کالای ارزان برای تولیدات صنعتی کشورهای پیشرفته را تضمین کند اما امروز با فروپاشی این نظم شاهد آن هستیم که قیمت کامودیتیها سر به فلک گذاشته است.
طلا و نقره تنها شروع این روند است و به زودی تمام کامودیتیها چنین مسیری را طی خواهند کرد. در این میان تنها کشورهایی که بدهی خارجی پایین دارند و تولیدات صنعتی و معدنی گسترده دارند، زنده خواهند ماند. مابقی کشورها محکوم به نابودی هستند.
تاریک ترین ساعتهای روز باقی مانده است.
از نظر تکنیکال رشد قیمت نفت تنها تا حدود ۱۴۰ دلار توجیه پذیر است که البته همین هم عدد بزرگیست.
چطور؟ چرا نمیتونه بالای ۱۴۰ دلار بره؟